Nie zdajemy egzaminów na rodziców zanim się nimi staniemy. Coś jednak z własnego doświadczenia bycia dzieckiem wiemy a w wychowaniu pomagają nam dyplomowani pedagodzy, lekarze, położne, pielęgniarki, babcie, mamy, siostry, koleżanki-matki. Z psami żyjemy intuicyjnie, tłumacząc, że "kiedyś mieliśmy psa więc na pewno damy radę"; że "wystarczy kochać, dawać jeść i wyprowadzać"; że pies to taki nasz "synio" czy "córcia". Nie ma niczego złego w nazywaniu psa dzieckiem, ale antropomorfizując go 1:1 robimy mu w krzywdę i sobie szykujemy grunt pod kłopoty. Pies to nie jest dziecko na 4 łapach. Co innego dla niego znaczy więź, przynależność, bliskość (czyli np. przytulanie, potrzeby i tak zwane "normalne zachowania"). Nie rozumie języka tak jak mały człowiek. To cały czas zwierzę, duże czy małe. Drapieżnik. Inny gatunek niż my. Trzeba umieć się z nim obchodzić, by wspólne życie było cudowne.  

Przygotowanie szczeniąt do życia to dla nich najlepsza polisa. W pakiecie o takiej właśnie nazwie – "POLISA" – zawiera się wtórna socjalizacja, habituacja, sprawy wychowawcze i całkowicie praktyczne, wyjaśnienie procesów uczenia i nauka psiego języka oraz podstawowe posłuszeństwo. Uczymy psa manier, komunikacji, radzenia sobie z emocjami.

Jeśli mowa o psim języku, to nawet najdoskonalszy w te klocki człowiek nie wychowa szczeniaka tak, jak zrobi to drugi pies, dorosły i zrównoważony. Psiego języka uczy szczenięta najlepsza z nauczycielek – moja dorosła suczka Malina. Jest nieoceniona w nauce komunikacji a także przy wyprowadzaniu psów poza ich strefę komfortu oraz wobec konfrontacji szczeniaka z trudnymi bodźcami. Każde jedno spotkanie z nią jest krokiem milowym dla psa, któremu potrzebny jest dorosły, świetnie zsocjalizowany towarzysz. Z Maliną współpracuje Lobo, biały owczarek szwajcarski. Spotkania socjalizacyjne pakietu POLISA (4-te i 5-te) odbywają się na moim terenie, wtedy moje psy obecne są na placu. Wchodzą ze szczeniakiem w interakcję na tyle, na ile je poproszę lub na ile im pozwolę. To właśnie one uczą szczeniaka komunikacji, a także w ich obecności, uczymy szczeniaka opanowania emocji typowych dla spotkań z obcymi dorosłymi psami.  

Co dalej? Dojrzewanie społeczne trwa najdłużej i jest sumą wszystkiego: predyspozycji, pracy i doświadczeń. Dlatego warto kontynuować pracę socjalną z nami. Z zajęć grupowych można skorzystać po zakończeniu pakietu: dorosłe psy wielkości MINI i MIDI poznaje szczeniak na warsztatach komunikacyjnych, a psy duże – na zajęciach komunikacyjnych MAXI. Tak właśnie nauka zachowań społecznych powinna przebiegać, bez wpadania na siebie i niepotrzebnej ekscytacji, z korygowaniem niezdarnych gestów, z nauką manier dobrej psiej komunikacji. Malina zaprasza też na niedzielne spacery socjalizacyjne czy poniedziałkowe SOCJAL-MIASTO.